ಮಹಿಳೆಯರು ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥರೇ ಎಂಬುದು ಈಗಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯರು ಅದನ್ನು ಯಾವುದೇ ವಾದಕ್ಕೆ ಎಡೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಇರುವುದು—ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಇದೆಯೇ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ. ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಸನವನ್ನು ನೀಡುವುದಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಬೆಂಬಲ, ಮಾಹಿತಿಯ ಲಭ್ಯತೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ನಿಜವಾದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡುವುದೇ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಉಪಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಾ. ಜಿ. ಪರಮೇಶ್ವರ್ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ಮಹಿಳಾ ಸಂಸದೀಯರ ಸಮ್ಮೇಳನ ಮಾತನಾಡಿದ ಡಿಸಿಎಂ ಡಾ. ಜಿ. ಪರಮೇಶ್ವರ್, ಒಂದು ಗಣರಾಜ್ಯದ ನಿಜವಾದ ಮಾನದಂಡ ಇರುವುದು ಅದು ಮಹಿಳೆಯರ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಗೌರವದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಅವರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡಲು ತಮ್ಮ ನೈಜ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುವ ಬದಲು, ಅವುಗಳನ್ನು ಸಭಾಂಗಣದೊಳಗೆ ತರಲು ಎಷ್ಟು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿದೆ ಎಂದರು.
ಈ ಆಧುನಿಕ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದಾಗಿರುವಾಗ, ಶತಮಾನಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದಿನ ಸಮಗ್ರ ಅಧಿಕಾರ ಹಂಚಿಕೆಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ದಾರ್ಶನಿಕರಾದ ಬಸವಣ್ಣ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಅನುಭವ ಮಂಟಪವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಸತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೇವಲ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಅಥವಾ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಭಾಗವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಚರ್ಚೆಯ ಸಮಾನ ಶಿಲ್ಪಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಕರ್ನಾಟಕವು ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಪಡೆದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆದರ್ಶ ಇದೇ ಆಗಿದೆ—ಮತ್ತು ಇಂದು ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಮಾನದಂಡವೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ ಎಂದವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು.
ಶರಣು—ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ಆಧುನಿಕ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ನಾವು ತರಬೇಕಾದ ಸಮಾನ ಸಂವಾದದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಂದ ಭಾರತ ಮುಕ್ತವಾದಾಗ, ಇಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದ, ಬಡತನವಿರುವ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾದ ದೇಶವು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂದು ಜಗತ್ತು ಬೆರಗಾಗಿತ್ತು. ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ವಯಸ್ಕ ಮತದಾನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನವು ಅಸಾಧಾರಣ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲಕ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿತು. ಸಂವಿಧಾನದ ೩೨೬ನೇ ವಿಧಿಯು ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಪುರುಷರು ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ವಯಸ್ಕ ನಾಗರಿಕರ ಕೈಗೆ ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿತು. ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಮತದಾನವನ್ನು ಭವಿಷ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿ ನೀಡಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಅದನ್ನೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಯಿತು.ಆ ಮೈಲುಗಲ್ಲು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬಂದಿದ್ದೇನಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಸಮೃದ್ಧ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಗಳೂ ರಾಜಕೀಯ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ತಲುಪಲು ತಡಮಾಡಿದವು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಒಕ್ಕೂಟ ಮಟ್ಟದ ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕು ದೊರೆತದ್ದು ೧೯೭೧ರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ—ಭಾರತ ಗಣರಾಜ್ಯವಾದ ಎರಡು ದಶಕಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದ ನಂತರ. ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಹೆಮ್ಮೆಪಡಬೇಕು; ಅದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕಿನಿಂದ ಆಡಳಿತದ ಹಕ್ಕಿನತ್ತ ಸಾಗುವ ಪಯಣ ಇನ್ನೂ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಪರಮೇಶ್ವರ್ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು.
ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಪುರುಷರು ಮಾತ್ರ ನಡೆಸಲಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಮತಿ ಸರೋಜಿನಿ ನಾಯ್ಡು, ಶ್ರೀಮತಿ ಕಸ್ತೂರಬಾ ಗಾಂಧಿ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಮಹಿಳೆಯರು ಜನಚಳವಳಿಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬದುಕಿನ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು.
ನಾಯಕತ್ವದ ಹಕ್ಕು ಅವರಿಗೆ ಈ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳಾ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯವು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವು ನೀಡುವ ಕೃಪೆಯಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವು ತನ್ನ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮಾನದಂಡವಾಗಿದೆ. ಸಾಂಕೇತಿಕ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ನೈಜ ಅಧಿಕಾರದತ್ತ, ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯದಿಂದ ಕಾರ್ಯರೂಪದ ನಾಯಕತ್ವದತ್ತ, ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ಭರವಸೆಯಿಂದ ಸಮಾನತೆಯ ನೈಜ ಅನುಭವದತ್ತ ಸಾಗಲು ನಾವು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡೋಣ ಎಂದು ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಡಾ. ಜಿ. ಪರಮೇಶ್ವರ್ ಕರೆ ನೀಡಿದರು.