Kalahari Meerkats life : ಆಫ್ರಿಕಾ ಖಂಡದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಂಚಿಲ್ಲದೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಲಹರಿ ಮರುಭೂಮಿ ಎಂದರೆ ಸುಡುವ ಅಗ್ನಿ ಕುಂಡದಂತೆ ಕಾಣುವ ಮರಳಿನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ. ಹಗಲಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಖರ ಸೂರ್ಯನ ಶಾಖಕ್ಕೆ ಭೂಮಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮೂಳೆ ಗಡಗಡ ನಡುಗಿಸುವಂತಹ ಕಠಿಣ ಚಳಿ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಕುಡಿಯಲು ನೀರಿಲ್ಲದೆ, ತಿನ್ನಲು ಆಹಾರ ಸಿಗದೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪರದಾಟ ನಡೆಸುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಎರಗುವ ಹದ್ದುಗಳು, ನೆಲದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಂಚುಹಾಕಿ ಕುಳಿತಿರುವ ವಿಷಪೂರಿತ ಹಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಿರಂತರ ಭಯ. ಇಂತಹ ಧಗಧಗಿಸುವ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ನಿಸ್ಸೀಮ ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ಜಾಗರೂಕತೆ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತಿನ ಬದುಕಿನಿಂದ ಜಯಭೇರಿ ಬಾರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅದ್ಭುತ ಜೀವಿಗಳೇ ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳು. ಮುಂಗುಸಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಈ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿಗಳು ನೋಡಲು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ಇವುಗಳ ಸಾಹಸಮಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಬದುಕುಳಿಯುವ ತಂತ್ರಗಳು ಜಗತ್ತಿಗೆ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸನ್ಗ್ಲಾಸ್ ತೊಟ್ಟು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ವೀರರು
ಕಲಹರಿಯ ಕೊರೆಯುವ ರಾತ್ರಿಯ ಚಳಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳು ಭೂಗತ ಬಿಲಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯ ಕಿರಣಗಳು ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವುಗಳ ದೈನಂದಿನ ಸಾಹಸಮಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಬಿಲದಿಂದ ಸಾಲಾಗಿ ಹೊರಬರುವ ಇವುಗಳು ಮೊದಲು ಮಾಡುವುದೇ ಸೂರ್ಯ ಸ್ನಾನ. ತಮ್ಮ ಹಿಂಗಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನೇರವಾಗಿ ನಿಂತು, ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಒಡ್ಡುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೂದಲು ಅತ್ಯಂತ ವಿರಳವಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿನ ಕಪ್ಪು ಚರ್ಮವು ಸೂರ್ಯನ ಶಾಖವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೀರಿಕೊಂಡು ಇಡೀ ದೇಹವನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳ ಮುಖದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶೇಷತೆಯೆಂದರೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಕಪ್ಪು ವೃತ್ತಗಳು. ಇವು ಬರಿ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮರುಭೂಮಿಯ ತೀವ್ರ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರತಿಫಲನವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡದಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತವೆ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸನ್ಗ್ಲಾಸ್ ಧರಿಸಿದ ಜೀವಿಗಳು ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಮರಳಿನ ಅಡಿಯ ಮಾಯಾಲೋಕ ಹಾಗೂ ಸುರಕ್ಷಿತ ಕೋಟೆ
ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಿಲಗಳ ಪಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಮರುಭೂಮಿಯ ಮರಳಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇವು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಭೂಗತ ಸುರಂಗ ನಗರವನ್ನೇ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಬಿಲಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಪ್ರವೇಶ ಮತ್ತು ನಿರ್ಗಮನ ದ್ವಾರಗಳಿದ್ದು, ಒಳಗಡೆ ಗಾಳಿ ಹಾಗೂ ಬೆಳಕಿನ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೊಠಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಸುರಂಗಗಳ ಜಾಲವಿರುತ್ತದೆ. ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಕೆಳಗಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಯಿದ್ದರೂ, ಈ ಭೂಗತ ಕೊಠಡಿಗಳೊಳಗಿನ ತಾಪಮಾನ ಸದಾ ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಪರಭಕ್ಷಕ ಜೀವಿಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಇಡೀ ಗುಂಪು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಈ ಬಿಲಗಳ ಒಳಗೆ ಮಾಯವಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಇಡೀ ಬಳಗವೇ ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕುಟುಂಬ
ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮೊಬ್ ಅಥವಾ ಗ್ಯಾಂಗ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತರಿಂದ ಐವತ್ತು ಸದಸ್ಯರಿರುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅತ್ಯಂತ ರಂಜನೀಯವಾಗಿದೆ. ಇಡೀ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಆಲ್ಫಾ ಜೋಡಿ ಇರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಈ ಜೋಡಿ ಮಾತ್ರ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮರಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಿ ಬೆಳೆಸುವ ಮಹತ್ತರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮಾತ್ರ ಇಡೀ ಗುಂಪಿನದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮರಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಕಣ್ಣು ಕಾಣದೆ, ಕಿವಿ ಕೇಳದೆ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ತಾಯಿ ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ ಆಹಾರ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಹೋದಾಗ, ಗುಂಪಿನ ಇತರ ಸದಸ್ಯರು ಕಾವಲುಗಾರರಾಗಿ ಮರಿಗಳ ಬಳಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮರಿಗಳಿಗೆ ಅಪಾಯವಾಗದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಆರೈಕೆ ಮಾಡುವುದು ಇಡೀ ಬಳಗದ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ನೆಲದ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧ್ವನಿ ಸಂಕೇತಗಳು
ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಸಂಕೀರ್ಣ ಧ್ವನಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ. ಇವು ಹೊರಡಿಸುವ ಸದ್ದುಗಳು ಬರಿ ಅರಚಾಟವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಶತ್ರುಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ನಿಖರ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿವೆ. ಹದ್ದು ಅಥವಾ ಡೇಗಾದಂತಹ ಪರಭಕ್ಷಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸುಳಿದಾಡಿದರೆ, ಕಾವಲುಗಾರ ವಿಶೇಷವಾದ ಶೀಟಿ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಇಡೀ ಗುಂಪು ತಕ್ಷಣವೇ ಭೂಗತ ಬಿಲಕ್ಕೆ ಓಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಹಾವು ಅಥವಾ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಂದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯ ಗಂಭೀರ ಶಬ್ದದ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ನಿಖರ ಸಂವಹನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅಪಾಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸದಸ್ಯನ ಜೀವ ಉಳಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಜೀವವನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಕಾವಲು ಕಾಯುವ ಪ್ರಹರಿ
ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳ ಗುಂಪಿನ ಅತ್ಯಂತ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೆಂದರೆ ಕಾವಲು ಕಾಯುವ ಪ್ರಹರಿ ಕಾರ್ಯ. ಗುಂಪಿನ ಇತರ ಸದಸ್ಯರು ಮರಳನ್ನು ಕೆದಕಿ ಚೇಳು, ಕ್ರಿಮಿ-ಕೀಟಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರು ಸದಸ್ಯರು ಎತ್ತರದ ಗಿಡದ ಕೊಂಬೆ, ಬಂಡೆ ಅಥವಾ ಮರಳಿನ ದಿಬ್ಬದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ನಾಲ್ಕೂ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಕಾವಲುಗಾರ ತಾನು ಜಾಗರೂಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಗುಂಪಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಈ ಧ್ವನಿ ಕೇಳುವವರೆಗೂ ಇತರ ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತವೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಅಪಾಯದ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕರೂ, ಪ್ರಹರಿಯು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟು ಇಡೀ ಬಳಗವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಬೇಟೆಯ ಶಾಲಾ ತರಬೇತಿ
ಚೇಳುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾದ ವಿಷವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕ್ರಿಮಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಧಾನ ಆಹಾರವಾಗಿ ತಿನ್ನುವ ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳು, ತಮ್ಮ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಬೇಟೆಯಾಡುವುದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಕಲಿಸುತ್ತವೆ. ವಯಸ್ಕ ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳು ಮೊದಲು ಸತ್ತ ಅಥವಾ ವಿಷಕಾರಿ ಮುಳ್ಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ ಚೇಳನ್ನು ಮರಿಗಳ ಮುಂದೆ ತಂದಿಡುತ್ತವೆ. ಮರಿಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಳೆದ ನಂತರ, ಗಾಯಗೊಂಡ ಆದರೆ ಜೀವಂತವಿರುವ ಚೇಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕೆಂದು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತವೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮರಿಗಳು ಪೂರ್ಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ನೇರವಾಗಿ ಜೀವಂತ ಚೇಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಹಂತ-ಹಂತದ ಶಿಕ್ಷಣವು ಮರಿಗಳನ್ನು ಮರುಭೂಮಿಯ ಕಠಿಣ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕಲು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಶತ್ರುವಿನ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಮೂಹಿಕ ದಂಡಯಾತ್ರೆ ಹಾಗೂ ವಿಜಯ
ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳಿಗೆ ಹಾವುಗಳು ಮುಖ್ಯ ಶತ್ರುಗಳು. ಒಂದು ವೇಳೆ ವಿಷಪೂರಿತ ಹಾವೊಂದು ಇವುಗಳ ಬಿಲದ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರೆ, ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳು ಹೆದರಿ ಓಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಇಡೀ ಗುಂಪು ಒಂದಾಗಿ ಸಾಮೂಹಿಕ ರಕ್ಷಣಾ ತಂತ್ರವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿ, ತಮ್ಮ ಮೈಗೂದಲನ್ನು ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ದೇಹವನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಜೋರಾಗಿ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹಾವಿನ ಮೇಲೆ ಜಿಗಿದು ದಾಳಿ ಮಾಡುವಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಭಯಾನಕ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಕಂಡು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ದೊಡ್ಡ ಹಾವುಗಳೇ ಹೆದರಿ ಕಾಲ್ತೆಗೆಯುತ್ತವೆ.
ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅಡಗಿದೆ ಮರುಭೂಮಿಯ ಜೀವನದ ಬಲ
ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಡೀ ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ ಬಳಗ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಭೂಗತ ಕೋಟೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಚಳಿಯಿಂದ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪರಸ್ಪರ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಮರುದಿನ ಸೂರ್ಯ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಶಿಸ್ತು, ಕಾವಲು ಮತ್ತು ಸಹಕಾರದ ಹೊಸ ಸಾಹಸಮಯ ದಿನ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಲಹರಿ ಮರುಭೂಮಿಯ ಸವಾಲಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬರಿ ದೈಹಿಕ ಶಕ್ತಿಯೊಂದೇ ಸಾಲದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಮೀರ್ಕ್ಯಾಟ್ಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿವೆ. ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕಾರ, ಜಾಗರೂಕತೆ, ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಚಲವಾದ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಇದ್ದರೆ ಎಂತಹ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಎದುರಿಸಿ ಗೆಲ್ಲಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪುಟಾಣಿ ಜೀವಿಗಳು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರುತ್ತಿವೆ.